anneler

Anne olunca anladım

Anne olunca anlarsın..

“Şimdi böyle söylüyorsun, böyle düşünüyorsun ama anne olunca anlarsın beni.”

Yıllarca bu cümle çınladı kulaklarımızda.

“Ne olabilir ki, şu anda anlamadığım ama anne olunca anlayacağım o çok önemli şeyler?” diye merak ettik durduk biz de.

Terli terli su içme,

Odanı topla,

Gider gitmez beni ara,

Sana güveniyorum ama etrafındaki insanlara güvenmiyorum,

Her yüze güleni dost bilme,

Tanımadığın biri sana bir şey uzatırsa sakın onu alma, yeme ya da onunla bir yere gitme,

Yaptığın banaysa öğrendiğin kendine,  dediler de dediler hep anneler.

Peki anneler gerçekten ne ister, neden böyle söyler?

 

anneler günü

“Odanı topla!” derken mesela, hayatını da böyle ufaktan ufaktan düzene sokmaya teşvik eder seni aslında.

Her anlamda derli toplu görmek ister seni. ‘Ayakları yere sağlam bassın.’ dır tek gayesi. O an, farkına varamazsın bu gerçeğin.

Anca ipin ucunu kaçırdığında anlarsın sen anneni ve tam olarak ne demek istediğini.

Sesini yükselterek karşılık verdiğinde, “Özür dile çabuk” derken, herkesi onun gibi bağışlayıcıyı ya da affedici bildiğin için omuz silktin belki, önemsemedin anneni.

Lakin kırdığın kalpleri tamamen kaybettiğinde fark ettin, annenin neden “Özür dile” diye sürekli seni tembihlediğini.

Geçip giden zaman her defasında söylettiriyor insana,  “Meğer, annem ne de haklıymış” cümlesini.

 

anne

Bu haklılığı ben de yaşıyorum.

Ve Durucum, tam da bu yüzden ben de sık sık kendimi bu cümleyi sana söylerken buluyorum.

Çünkü ben,

çocukların gözünden bakabilmeyi,

‘aman sana gelmesin de bana gelsin’ i,

yeni olan her şeyi takip etme gerekliliğini,

eninde sonunda bir şekilde teknolojiye uzak kalınıyor gerçeğini,

bir iken iki olmayı,

geceleri sabırla ve defalarca senin üzerini örtmenin bana verdiği rahatlığı,

sen gülünce mutluluğu, üzüntülüyken mutsuzluğu,

muffin yapmanın ve yemenin bir çocukta bıraktığı o tarif edilmez mutluluğu,

en güzel kokunun senin kokun olduğunu,

söz konusu sen isen akan suların bile durduğunu,

adanmış bir hayatın ne demek olduğunu ve nasıl yaşandığını,

hasta olunca dünyanın başıma nasıl yıkıldığını,

senin küçük başarılarının benim nasıl büyük zaferlerim olduğunu,

“Sana değer!” cümlesindeki öznenin kim olduğunu,

ve daha bir çok şeyi

anne olunca anladım..

 

anneler1

Geceleri uyumadan önce tavana bakıp da, yaptığımız sohbetlerin birisinde bana sormuştun,

“En mutlu olduğun gün hangisiydi?” diye.

Hiç düşünmeden cevap vermiştim ben de.

“Senin doğduğun gün” diye.

“Çok mu sevinmiştin? Nasıl hissettin” dedin?

Ben de “anne olunca anlarsın” dedim.

Beni anladığın an, senin de aynı cümleyi kurduğun gün olacak sanırım.

Bütün annelerin evlatları, uzun ömürlü, sağlıklı, mutlu olsun.

Evladını iyi yetiştiren, önemseyen, değer veren ve seven tüm annelerin anneler günü kutlu olsun..

 

 

Anne olunca anladım” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.