gül ve kül

Gül ve Kül..

     Çocuklar odaların ortasında el ele tutuşarak beklemişler ölümü..” diye yazıyordu haberin başlığında..Nasıl bir çaresizlik içinde olduklarını düşündükçe dehşete düştüm. Yanarak ölmek!!!
    Küçük bir çocuk için, bu hayatta verilebilecek en büyük ceza, bu olsa gerek.Oysa hepsi okumak istemişti.Sadece okumak..Köyden okula yürüyerek geldikleri o patika yolu görünce oturduğumuz yerden aslında onlara ne kadar da uzak olduğumuzu düşündüm. Kim bilir ne hayalleri vardı,neler düşünüyorlardı o zorlu yoldan yürürlerken ..
    On iki gül yüzlü çocuğun ihmaller zinciri yüzünden bu şekilde ölmesini hiçbir vicdan kabul etmez. Etmemeli de..Buna bir son vermeli..Çocuklar ölmemeli.. Bu dünyanın kapıları onlara ardına kadar açık olmalı.. Öğrenmek,sevmek,sorgulamak,anlamak, gülmek..için.Kilitli değil.
    Bir varmış bir yokmuş, bir ülkede on iki tane gül varmış,bir gece kül olup gitmiş..
    Bu masal da onlar için böyle hüzünlü bitmiş.
     Hepsi masal olup gitmiş..

Gül ve Kül..” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.