hediye

Hediye

Hediye almak, hediye vermek önemsemek ve önemsenmek demek..

İnsanları, hediye vermekten çok almanın daha mutlu ettiğini okumuştum bir keresinde.

Bilimsel olarak böyle bir gerçeklik olmakla birlikte, hediye almaktan ve vermekten pek utanırız ve de sıkılırız nedense.

Önce “ Ne alsak ?” diye başlarız mesela düşünmeye. “Beğenir mi acaba?  Yoksa ucuza mı kaçar?” soruları gelir beraberinde. Pahalı olup, bütçeyi de aşmamalı elbette..

E, aldıktan sonra vermesi de dert, bir de.

“Bu hediyeyi kim verecek şimdi?”  sorununu bile yaşamışızdır çoğu zaman, hem de daha gittiğimiz kapının önünde.

Biz böyle kıvranırken, ev sahibi farklı mıdır sizce?

Çaktırmadan koyduğumuz hediyeyi, görmemiş gibi yapar ev sahibi de.

Utangaçlık var çünkü ne de olsa serde.

Hediyenin her türlüsü makbuldür. Çünkü klişe olmakla birlikte, düşünülmek ve önemli hissedilmek mutlu eder insanı her şekilde.

Ama bana göre hediyenin en güzeli, beklemediğiniz bir anda olanıdır.

Zorunlu yahut özel olmadığını hissettiğiniz bir anda, size bahşedilmiş bir önemlilik, kıymetlilik simgesidir hediye bence.

İşte o an, tam da “Ah ya, düşünülmüşüm, sevilmişim. Ben hissetmemişim ama onun için özelmişim, önemliymişim meğer” dediğiniz yerdesinizdir…

Elbette, bundan sonra o hediyeyi iliştirdiğiniz her köşede o önemliliği, güzelliği ve heyecanı da yaşarsınız içten içe kendinizce.

Hediye, kimine göre tek taş bir yüzük, kimine göre bir bisiklet, oyuncak, cüzdan, ya da hep gitmek istediği bir konser bileti olabilir.

Yani herkes, kendince farklı bir isim tamlaması atfeder hediyeye.

Doğum günü hediyesi, evlilik yıldönümü hediyesi, mezuniyet hediyesi, karne hediyesi gibi tanımlamalar vardır literatürde.

kokulu-sabunlar-2

Hediye denilince, eskiden beri Hediye Teyze’yi anımsarım ben de.

Hani insan, ona verilen ismin anlamını taşırmış, o ismin özelliklerini karakterine yansıtırmış diye bir inanış vardır ya, işte onun emsaliydi Hediye Teyze.

İnce ve zarif bir kadındı. Aile dostumuzdu. Küçükken, küçüklere önem ve değer verildiğini evinde bize itinayla hazırladığı sofralarla ondan öğrenmiştim ben zira.

 En olmadık zamanda, çıkarıp çantasından bir hediyeyi, “Sürpriz!” der, sana verirdi.

Hem de öyle verirdi ki; süslü püslü, kurdeleli..

Ne de olsa Avrupa görmüş kadın derdik biz de.. Nasıl da görgülü ve incelikliydi.

O zamanlar, ta oralardan getirdiği kokulu mumları ve sabunları, süslü tüllerin ve kurdelelerin içine koyup da öylece konduruverirdi avucunuzun içine..

Ve gözlerinde hep aynı o ifadeyle.

“Seni seviyorum, benim için kıymetlisin. Umarım beğenirsin.”

 

mum

Hediye almanın, hediye verenden bir parça olduğunu ondan öğrendim ben..

“Çam sakızı çoban armağanı” misali küçücük bir şeyle bile insanları mutlu etmenin bir o kadar kolay olabileceğini de..

İnsanın en temel ihtiyacı olan “önemsenme” duygusunun hediyede gizlenmiş halini gördüm insanların gözlerinde, hem de her seferinde.

 

kokulu sabun

Hediye Teyze’yi geçen hafta kaybettik. Bundan sonraki sürprizlerine ve yüzüne kondurduğu o kocaman gülümsemesine de böylece veda ettik.

Gidişiyle, kendi payıma çıkardığım, sorguladığım elbette pek çok ders var.

Ondan aldığım hediyeleri açarken, içimdeki o merak ve midemde uçuşan kelebekler onun ben de bıraktığı en güzel izler..

Hediyeleri her köşede, içimde, en çok da geçmişimde..

 

mum

Velhasıl, almak da vermek de Allah’a mahsus..

Lakin, daha doğar doğmaz mavi bir gökyüzü altında, bizi sevenlerle çevrili bir yuvada atan bir kalple hayata başlamak, gözlerimizi her açıp kapayışımızda huzurlu bir nefes almak, bu dünyanın bahşettiği en büyük hediye belki de bize..

Doğmak ve var olmak arasında bir yerde savaş verirken, bunun farkına varabilmek en değerli hazine.

Hayatımıza giren her insana, hissettirdiklerimiz, yaptıklarımız ve bıraktıklarımız ise bizden bu dünyaya sadece küçük bir hediye..

Elbette, görmesini ve anlamasını bilene..

Güle güle Hediye Teyze..

Bence bu sefer gittiğin yer bekliyor seni, sana vermek için en güzel hediyeyi.

 

 

Hediye” üzerine 5 yorum

    1. Bilge’ciğim yüreğine sağlık. Çok duygulandım. Hepimizde hediyeleri var. Çoook üzgünüm. Mekanı cennet olsun. Işıklar içinde uyusun komşucuğum. 😢

  1. Bilgecim gerçekten çok güzel anlatmışsın…ben de Hediye teyzeni verdiği hediyelerin hala paketini saklarım…cıvıl cıvıl harika burada insandı…maalesef cenazede bulunamadım son zamanda da göremedim gulen gözleri hatıramda…Herkesin sevgisini kazanmış çok özel bir insandı. Allah rahmet eylesin….Mekanı cennet olsun…ki zaten oralardan bizi izliyordur…

  2. Ne güzel birşey öldükten sonra ardından güzel düşüncelerin paylaşılması bilgecim sen hediye hanıma iki satırla hediyelerin en güzelini verdin Allah nurlar içinde yatırsın sevgiler.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.