Keşke-

Keşke

‘Keşke’ lerin yerini, ‘İyi ki’ lere vermeli!

Pişmanlıkla gelen, genel bir memnuniyetsizlik halidir keşke.

Hayıflanıştır, serzeniştir geçmişe..

Bir o kadar da, anlamsızdır aslında.

Çünkü iş işten çoktan geçmiş, olmuştur olan da..

Ama insanoğlu, mazisinden öyle kolay kolay kurtulamadığı için keşkeleri de onun peşini öyle hemen bırakmaz.

Keşke’ler ikiye ayrılır..

“Keşke yapsaydım” ve “Keşke yapmasaydım” diye..

Keşke.

İnsanın içine en çok oturansa ‘Keşke yapsaydım’ lardır.

Çünkü, bir zamanlar yapmaya muktedir olduğun şeyi bir sebeple yapmamış olmak, “Yapsaydım bak, şimdi böyle mi olacaktım!”, “Burada mı olacaktım!”, “Elimdeki fırsatı kendim ittim, ah şu akılsız kafam..” deyip de hırslanmak yorar insanı..

Acıtır da canını..

İstediği kişi olamayanların ya da istediği şeyi yapamayanların, en dokunaklı cümleleri “keşke” lerle başlar nedense..

Her söyleyişte hayal kırıklıklarını, mutsuzlukları bir daha hatırlatır. Tekrar tekrar yaşatır. Geçmişteki sizi, şimdiki size acındırır.

 

 

Hatalar çoğaldıkça, yanlışlara bahane bulmaya birebirdir ‘keşke’ler.

Değiştiremeyeceğin gerçekleri, kendi kendine sürekli tekrar etmekten başka bir şeye yaramaz. Sadece pişmanlık olup, akar gözyaşlarıyla..

Gece yatağa yatıp da, gözlerini tavana diktiğinde oturur yanıbaşına.

İşte o zaman geçmişten bugüne, içine attığın tüm keşkeler dile gelip başlar konuşmaya..

Keşke, ölmeseydi…

Keşke, bugün ona, öyle söylemeseydim.

Keşke, dün ben de oraya gitseydim.

‘Keşke’lerin çoğaldıkça, gittikçe azalmaya başlarsın sen de.

“ Öyle olsaydı acaba…” larda  kaldıkça, eski 45’likler gibi dönmeye başlar ‘keşke’lerin yine.

Hayat bitiyor ama keşkeler bitmiyor. Ne yapılırsa yapılsın, en başa dönülemiyor. Geldiğimiz yol ayrımlarında, sadece tek seçim hakkımız var.

Diğer yolu seçmiş olsaydın yine ‘Böyle olur muydu?’ ya da ‘Nasıl olurdu?’gibi soruların cevabını alabilme gibi bir şansımız da ne yazık ki yok bu hayatta.

‘Keşke’lerle yaşamanın da, pek bir faydası olmuyor bu durumda.

Hata yapmadan yaşamanın mümkün olmadığı hayatımızda, en iyisi ‘keşke’leri kabullenerek yaşamak galiba.

‘Keşke’lerin yerine ‘iyi ki’ leri koyarsak, ‘Evet, belki o da olabilirdi ama böyle oldu ve bu benim seçimimdi’ diyebilirsek, geçmişi değil belki ama bugünü ve yarını değiştirebiliriz.

Keşke_

Daha fazla keşke dememek için şimdiden başlayalım ‘iyi ki’ leri demeye bence.

Beklemeyelim doğum günlerini, ‘İyi ki doğdun’ demek için sevdiklerimize.

Öyleyse , çoğaltalım ‘İyi ki’leri..

“İyi ki sevmişim”, “İyi ki tanımışım”, “İyi ki görmüşüm”, “İyi ki yapmışım”, “İyi ki almışım”, “İyi ki gitmişim”, “İyi ki demişim” lerle ..

Şayet ‘keşke’lerin yerine ‘iyi ki’leri  kullanmazsanız; yaşadığınız her günden pişman olursunuz.

Çünkü keşke tamamlanamamış, yarım kalmış bir cümledir.

O yüzden hep eksiktir..

Keşke… dersin.

Sonuna üç nokta koyarsın…

Ve sen, o cümleyi hep kendince tamamlamaya çalışırsın.

 

Keşke” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.