dört mevsim

Ömürler de geçer, mevsimler gibi..

Mevsim şeridi..

İlkokuldayken, mevsim şeridi vardı sınıfımızda. Hala var mı bilmiyorum ama ben onu çok severdim..

Sınıfın duvarında, baştan sona uzanırdı.

Üzerine, her mevsim için ayrı ayrı hazırlanmış nesneler yapıştırılırdı.

Kış, pamuktan yapılmış kardan adamla; sonbahar da, sarı fon üzerinde duran bir ağacın döktüğü sarı yapraklarla dolu olurdu.

İlk baharı, kağıttan yapılmış çiçekler süslerdi. Ağaçlarda, kırmızı ispirto kalemleriyle boyanmış elmalar olurdu.

Sanırım, o kırmızı elmalar yüzünden, benim de en sevdiğim meyve elma oldu.  

Yaz, turuncu fon üzerinde olurdu. Deniz şemsiyeleri, denizde yüzen çocuklar, kocaman sarı bir güneşin altında resmedilirdi.

Öğretmenimiz bu mevsim şeridiyle, hangi ayın, hangi mevsime ait olduğunu öğretirdi.

Ülkemizde dört mevsim yaşanırdı ve biz de hep bir ağızdan o mevsimleri sayardık..

İlkbahar, yaz, sonbahar, kış..

Zaten zaman da hep bu dört mevsimde geçiyor. Mevsimler değiştikçe, ömürler de bitiyor.

Ve en sonunda, insan geriye baktığında, hayatının sadece bu dört mevsimden ibaret olduğunu anlıyor..

 

ilkbahar mevsimi

İnsan, ilk önce ilkbahardır. Taze bahardır.

Filizlerinin toprağa atıldığı, yavaş yavaş da büyümeye başladığı zamandadır.

Ağaçları meyve vermeden önce, çiçek açmayı bekler insan.

Heyecanla ve umutla, yüzünü güneşe döner sonra da.

Umutlandıkça, çiçekleri daha fazla açar.

Etrafı, eşsiz bir koku sarar.

İçi kıpır kıpırdır. Gülünce, yüzünde güller açılır.

Olgunlaşmak için sabırsızdır.

İnsan bu mevsimde, toprağına ne ekerse, ileride de onu biçer..

Ama bazen ne ektiğini bilmez, ya da hiç ekmez. Çünkü bahar aldatır. O da aldanır.

Tuhaftır, dallarına konan kuşların, çiçeklerinden bal yapan arıların, ondan hiç vazgeçmeyeceğini, onu hiç bırakıp gitmeyeceğini sanır.

 

ilkbahar mevsimi

Sanır ki, bahar bitmez, rüzgarlar sadece meltem kalır,

Güneş hep ısıtır, gökyüzü de her zaman mavi olur,

Gökyüzündeki bulutlar, hep yerli yerinde durur.

 

 

yaz mevsimi

Sonrasında gelen yaz, her şeyin güzel olduğu, sürekli bir şeylerin değiştiği mutluluk ve olgunluk dönemidir.

Artık meyvelerini vermeye başlamış, açan çiçeklerle daha da kalabalıklaşmıştır.

Yapacak çok şey vardır.

Sahip olduğu, olmaya yaklaştığı şeyleri düşündükçe, güneş içini daha da ısıtır.

 

sonbahar mevsimi

Ömrün son demi, sonbahardır. İnsanın da son baharıdır.

Esen sert rüzgarlarla birlikte, yapraklar da birer birer dökülmeye başlar.

Dallarında cıvıldayan kuşlar, yavaş yavaş göç etmeye başladıkça vefasızlığı da önce kuşlardan anlar.

Kırıldıkça, daha fazla dökülür yapraklar.

Yüreğinde kopan fırtınalar, sağanak yağmur olup da akarken gözlerinden, ister istemez onu da hüzün sarar.

Bir köşeye çekilme vakti gelmiştir.

Zaman, artık durulma vaktidir..

Sevdiklere, gençliğe, kaçırılan fırsatlara veda mevsimidir.

 

kış mevsimi

Tane tane yağmaya başlayan karla birlikte gelir, ömrün son mevsiminin habercisi.

Tipiye de çevirdikçe karın şiddeti, kara kışa döner zamanın silueti.

Kış; yalnızlıktır, uzaktır, soğuktur.

İnsanın gücünün, takatinin, mecalinin kalmadığı, ama bir o kadar da merhametli ve hoşgörülü olduğu mevsimdir.

Sefahatin, hırsın, isteğin vücudu terk ettiği dönemdir.

Bu mevsimde insan, bazen bütün yaşanmışlıklarının üzerine yün battaniyesini çekip, ısınmayı bekler.

Bazen de, o battaniyenin altında hislerini gizler.

Ama en çok baharı özler. Nasıl bir anda kışa geldiğine hayret eder.

Kış, uyuma vaktidir.

Sırayı, yeni baharlara verme vaktidir.

Uykuya geçmeden önce, film şeridi gibi geçerken hayat gözünüzün önünden, bahar da yavaş yavaş yerini almaya başlar o mevsim şeridinde yeniden.

Ömürler de geçer, mevsimler gibi..” üzerine 6 yorum

  1. Güzel ama mesela bazen düşünüyorum hep kışı yaşayan insanları, hep sonbaharı hep yazı..
    Taşınmadıkça farklı bir yere yine de mahkum musun ? Onun için kışı yaşayan yazı, sonbaharı yaşan ilkbaharı düşünmeli zihninde. Yoksa kimse bize söz vermedi zaten hep yaz olacak diye …

    1. Yazımızı kışa çevirmelerine izin vermeden her mevsimi layıkıyla yaşayalım o halde. Yaşayalım ki, bir sonraki mevsime gözümüz arkada,heveslerimiz kursakta kalmış bir halde girmeyelim..sevgimle.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.