simli kart

Simli Kartım Geldi

        “Simli Kart” başlıklı yazım çok sevdiğim kuzenim Kemal’e de geçmişi hatırlatmış olacak ki, eşiyle birlikte bana simli kart göndermişler. 

       Duru, eve erken gelmiş. Önce, O görmüş zarfı, almış. Ben, eve gelince de “Sana yemekten sona bir sürprizim var.” dedi. Okuluyla ilgili bir şey söyleyeceğini düşünmüştüm açıkçası. Yemek yerken zarfı verdi. 

       Üzerinde ismimi gördüğüm gönderen ve sayın kısımları tıpkı eskisi gibi dolma kalemle yazılmış zarfı görünce önce çok şaşırdım ardından da ağlamaya başladım. O kadar duygulandım ki, anlatamam. Kartın içindeki notu okuduktan sonra bir o kadar daha ağladım.. 

       Kemal, benim kuzenimdir ama biz onunla kardeş gibiyizdir. İlkokuldan üniversiteye kadar hep beraberdik. Çok şey paylaştık. Üniversitede birbirimizi idare ettiğimiz günlerden tutun da Ankara günlerimizde ayaklarım üşümesin diye bana seyyar satıcıdan aldığı çoraba kadar hep hissettim onun varlığını..

       Kemalcim..

       Kartında da yazdığın gibi, zaman umutların ve umutsuzlukların, mutlulukların ve mutsuzlukların biriktirdiği sonsuz bir hız.

       Bu hıza ayak uydurmak, bazı dönemlerde zor olsa da, inanıyorum ki birlikte olduğumuzu hissetmek bu zorlu zaman diliminin üstesinden gelmeyi daha kolay hale getirecek. 

       Kelimelerin kifayetsiz kaldığı nokta bu olsa gerek diye düşünüyorum şu anda..

       Beni o kadar mutlu ettin ki.. Yazdıkların o kadar dokundu ki bana..

       Çok ama çoook gerilere gittim. Kavgalarımıza, küsmelerimize, barışmalarımıza, çocukluğumuza..

       Çok teşekkür ederim..

       Uzun yıllar hep birlikte olalım, birbirimizi hiç unutmayalım, Kemalcim..

 

Simli Kartım Geldi” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.